Hoe blijf je het evangelie delen met geliefden die niet open lijken voor God?

Het evangelie delen met iemand van wie je houdt, kan moeilijk zijn. Vooral als ze (herhaaldelijk) met afwijzing of onverschilligheid hebben gereageerd.

Tekst: Stephen Witmer, Desiring God

Op dat moment voelen we ons vaak vastgelopen, alsof we een patstelling hebben bereikt met onze vriend, kind, buurman of partner. We hebben trouw gebeden, het evangelie duidelijk gesproken en geduldig liefgehad. Maar er is geen teken van beweging of vooruitgang. Wat kunnen we nog meer doen?

We zijn niet van plan om op te geven. Er staat te veel op het spel. Maar we weten dat ongewenste herhaling van dezelfde evangeliewoorden eerder afstoot dan aantrekt, eerder verhardt dan verzacht. Dus wat nu te doen? Genoegen nemen met beleefdheden? We voelen ons moe en ontmoedigd. We kunnen cynisch worden en ons neerleggen bij wat voelt als de onvermijdelijke realiteit dat de persoon om wie we geven, nooit Jezus zal volgen.

Wat zeggen we als we alles al hebben gezegd? Hoe kunnen we volharden in het nastreven van de verlorenen die we liefhebben?

Hoe los te komen
Er zijn verschillende nuttige reacties aan degenen onder ons die op deze manier worstelen. Ten eerste kan het zijn dat we te gefocust zijn op ons eigen vermogen (of het gebrek daaraan) om de persoon van wie we houden te winnen.

Jezus wijst ons weg van onszelf en naar de soevereiniteit van God. We kunnen erop vertrouwen dat God op Zijn tijd Zijn volk naar Zijn Zoon zal trekken (Johannes 6:44). Het kan zijn dat we te veel opgaan in ons huidige gebrek aan succes. De apostel Paulus wijst ons in plaats daarvan op de toekomst: “Laten we het goede doen niet moe worden, want te zijner tijd zullen we oogsten, als we het niet opgeven” (Galaten 6: 9).

Een andere oorzaak van onze wanhoop en verwarring kan de leugen van Satan zijn dat we te maken hebben met een statische situatie. Diep van binnen zijn we ervan overtuigd dat er nooit iets zal veranderen. Onze reden om ons zo te voelen, kan een onuitgesproken overtuiging zijn die ongeveer zo luidt: ‘Ik heb een onveranderlijk evangelie te delen, en ik heb het al gedeeld (meerdere keren!). Ik heb niets meer te bieden. Ik heb alles gedaan wat ik kon. Er gaat niets veranderen.’

“Wat als de situatie met onze verloren geliefde dynamischer is dan Satan ons wil laten geloven?”

Maar wat als evangelisatie over meer (niet minder) gaat dan het delen van de inhoud van het evangelie? Wat als mensen complexer en onvoorspelbaarder zijn dan we misschien denken? En wat als de situatie met onze partner, vriend, kind, ouder of buurman dynamischer is dan satan ons wil laten geloven? In het licht van een schijnbare impasse is het verfrissend en bemoedigend om onszelf te herinneren aan drie dynamische realiteiten in elke relatie met een verloren geliefde.

Deze persoon zal veranderen
Het is maar al te gemakkelijk te geloven dat de geliefde die je herhaaldelijk heeft weggejaagd of weggeduwd, altijd het evangelie zal verwerpen. Maar mensen veranderen. Er is een populaire mythe dat elke cel in ons lichaam om de zeven jaar wordt vervangen, zodat we elke 84 maanden letterlijk andere mensen zijn. Hoewel het niet waar is, is het een nuttige metafoor voor wat echt het geval is. Een 45-jarige jij is (of wordt) een andere persoon dan de 35-jarige jij (die anders was dan de 25-jarige jij). En dit zou ons hoopvol moeten maken.

Ik heb een vriend die het evangelie jaarlijks met honderden verpleeghuisbewoners deelt. De pandemie heeft zijn bediening radicaal veranderd, maar hij is creatief geweest en bezocht vaak bewoners via een iPad die vastgehouden werd door een verpleeghuisbediende. Niet lang geleden vroeg mijn vriend supporters om te bidden voor een bewoner die Bob heette. Pre-COVID Bob was niet erg geïnteresseerd in het evangelie. Maar er heeft een drastische verandering plaatsgevonden. Nu staat Bob wijd open voor het evangelie, ziet gretig uit naar bezoeken, gebed en bijbellezen.

“Pre-COVID Bob was niet erg geïnteresseerd in het evangelie. Maar er heeft een drastische verandering plaatsgevonden. Nu staat Bob wijd open voor het evangelie, gretig naar bezoeken, gebed en bijbellezen.”

God gebruikte daarvoor een virus. Wie had dat kunnen voorspellen? Niemand van ons weet wat de volgende veranderingen in het leven zijn voor degenen van wie we houden. Als hun omstandigheden veranderen, kunnen zij dat ook. Plots kunnen ze het evangelie zien als niet langer waardeloos of irrelevant, maar als kostbaar en essentieel.

U zult veranderen
Tijdens mijn afstudeerstudie deelde ik een huis met een aantal andere studenten, onder wie een Engelsman. We zagen elkaar vrij vaak in de keuken tijdens het bereiden van maaltijden Tijdens onze vele gesprekken was het vaak normaal dat ik dingen zei als: ‘Ik las vanmorgen iets interessants in de Bijbel’ of ‘Ik werd echt uitgedaagd door wat ik vandaag in de kerk hoorde. ” Dit was gewoon omdat ik mezelf was, mijn eigen leven deelde (zoals vrienden doen).

Na verloop van tijd kon ik door deze keukengesprekken met mijn vriend over het evangelie praten. Destijds realiseerde ik me niet wat er allemaal gebeurde in zijn leven. Hij leed pijn en was zoekende, en het evangelie werd aantrekkelijk voor hem. Op een bepaalde avond, een die ik nooit zal vergeten, hield hij me tegen in de woonkamer van het huis dat we deelden en vertelde me dat hij christen was geworden.

Een van de redenen waarom we het gevoel hebben vast te zitten in onze evangelisatie, kan zijn dat we onze taak ten onrechte hebben beperkt tot het delen van een boodschap over hoe we gered kunnen worden. Die boodschap is cruciaal en centraal, maar als dit alles is wat we te delen hebben, en we hebben het al gedeeld, en het is al afgewezen, dan voelen we ons misschien vastgelopen. Maar onze taak is rijker, dieper en voller dan dat. We moeten het evangelie en onszelf delen (1 Tessalonicenzen 2: 8), omdat een leven dat door het evangelie is verlost, het evangelie opnieuw vertelt, maar met unieke, persoonlijke en herkenbare details.

“Er zijn dus nog veel meer vruchtbare evangeliegesprekken die we kunnen voeren, zelfs nadat onze geliefde het evangelie heeft verworpen.”

Er zijn dus nog veel meer vruchtbare evangeliegesprekken die we kunnen voeren, zelfs nadat onze geliefde het evangelie heeft verworpen. We kunnen bijvoorbeeld blijven uiten wat het evangelie voor ons betekent. We kunnen vertellen hoe nieuwe worstelingen en tegenslagen ons helpen om meer op Christus te vertrouwen. Het is heel goed mogelijk om dit te doen op een manier die natuurlijk, ongedwongen en niet prekerig is. Naarmate we meer van de Christus die we liefhebben, ervaren, kunnen we dit uitdrukken aan de mensen van wie we houden. We zitten nooit vast aan slechts één ding te zeggen.

Je vriendschap zal veranderen
Ik heb een oude vriend die Jezus niet kent. Ik heb zijn zaak al vele jaren bezocht, niet zozeer omdat ik denk dat ik nodig heb wat hij verkoopt, maar omdat ik weet dat hij nodig heeft wat ik weggeef.

Al vroeg in onze vriendschap praatten we over het weer en sport. Toen begonnen we te delen over onze kinderen en gezinnen. In de jaren daarna hebben we het gehad over zaken als de kerk, het evangelie, de dood en vriendschap. Als ik alleen in zijn winkel ben, kan het gesprek heel snel heel diep gaan. Ik heb hem meerdere keren voor de kerk uitgenodigd en hij heeft hem nooit geaccepteerd. Ik heb het evangelie uitgelegd en hij heeft niet geloofd. Maar ik heb hoop, deels omdat onze vriendschap niet statisch is.

Ik kan nu meer tegen hem zeggen dan vijf jaar geleden. Wat zou ik over vijf jaar kunnen zeggen? Ga er niet vanuit dat uw relatie met uw vriend, kind, buurman of echtgenoot altijd zal zijn waar ze nu is. Ga er in feite van uit dat het zal veranderen. En vraag God om deuren te openen door die veranderingen.

“Geloof de leugen niet dat er nooit iets zal veranderen, dat je niets meer te zeggen of te doen hebt.”

Geef niet op
Mijn vriend die in verpleeghuizen werkt, vertelde me over een man genaamd Rich, een voormalig ingenieur, die in een verpleeghuis woont. Op een middag in juli, een jaar of twee geleden, na een gesprek in zijn kamer, besloot Rich dat hij Jezus wilde leren kennen. Hij bad en nodigde Jezus uit om zijn Redder te zijn. Kort daarna begon hij met mijn vriend een cursus discipelschap, waarbij hij samen het evangelie van Johannes las. Rich was 98 jaar oud.

Ik vraag me af hoeveel mensen het evangelie in de loop van vele jaren met Rich hebben gedeeld en niet zijn doorgebroken? Ik vraag me af hoevelen de hoop hadden opgegeven? Maar na 98 jaar redde God hem.

Geef alsjeblieft de moed niet op. Geloof de leugen niet dat er nooit iets zal veranderen, dat er niets meer te zeggen of te doen is. Ga niet in de overtuiging dat uw partner, kind, buurman of vriend Jezus nooit zal leren kennen. Blijf bidden. Blijf geduldig praten als je de gelegenheid hebt. Blijf liefhebben met de liefde van Jezus. Blijf de wendingen van je eigen leven delen terwijl je je aan Jezus vastklampt en in Hem groeit. Blijf volharden in het nastreven van de verlorenen waar je van houdt. 

Vergelijkbare artikelen

Reacties

Nieuwsbrief

Lees dagelijks wat God doet in Nederland!

Laatste verhalen