Nog maar het begin

Het is een verademing om me in deze wonderlijke periode te mogen verdiepen in Gods ritme, Gods tijden en Gods principes. Wat is er veel verborgen gebleven voor ons christenen… de rijkdom van Gods kalender, de profetische diepgang van Gods feesten en het mysterie van Gods plan mag ons toch niet onthouden worden.

En in een tijd als deze biedt het mij zoveel nieuwe inzichten en brengt alleen al het vieren van de sabbat met ons gezin een wonderlijke shalom. Het is werkelijk een voorrecht om in dit jaar bezig te zijn met een Bijbels dagboek samen met vijftig gastschrijvers uit Israël. Het neemt veel tijd in beslag, waardoor ik er amper aan toe kom om me te verdiepen in de wereldproblematiek.

“Ik volg momenteel een privé Bijbelschool bij God zelf en het houdt me dichtbij mijn Maker.”

Ik volg momenteel een privé Bijbelschool bij God zelf en het houdt me dichtbij mijn Maker. Het doet me denken aan wat Corrie ten Boom ooit zei: “Kijk naar de wereld; en je wordt bedroefd. Kijk naar binnen; en je wordt depressief. Kijk naar God en je zal rustig zijn.”

Weeën
De laatste loodjes wegen het zwaarst. Die gevleugelde uitspraak komt boven nu ik nog twee maanden heb om het manuscript van “Manna voor elke dag” in te leveren. Een baby komt na negen maanden, maar een dagboek heeft maar liefst twaalf maanden! De weeën komen al bijna op gang. Dit geldt trouwens ook voor de wereld die reikhalzend uitziet naar de komst van de Messias. Toch vermoed ik dat we nog maar aan het begin staan. Wie denkt dat de weeën nu al heftig zijn, zou zich nog wel eens zwaar kunnen vergissen.

“Kijk naar de wereld; en je wordt bedroefd. Kijk naar binnen; en je wordt depressief. Kijk naar God en je zal rustig zijn.” Corrie ten Boom

Nu komt het er immers op aan, de beproeving en de onzekerheid zijn wereldwijd toegeslagen. Toch hebben miljoenen vervolgde broers en zussen al jaren onbeschrijflijke beproevingen te ondergaan en toen ik deze week met mijn dochter van elf de Schuilplaats keek van Corrie ten Boom, besefte ik dat wat wij nu meemaken nog maar weinig voorstelt. Gisteren was de internationale herdenkingsdag van de holocaust. Wat er 75 jaar geleden alleen al in Apeldoorn gebeurde met 600 Joodse kinderen en hun begeleiders in Auschwitz, doet onze problemen van vandaag verbleken. Ja de wereld is in barensnood en de weeën komen op gang, maar laten we ons vooral klaarmaken door ons telkens weer op God te richten.

Veilige haven
His Home Base bruist trouwens tijdens de lockdown als nooit te voren, wat best wonderlijk is. Het is een veilige haven voor hen die willen schuilen. Songwriters, vluchtelingen, gebedsstrijders of vermoeiden komen naar de ochtendaanbidding en iedere morgen weer genieten we met een kleine groep in onze grote zaal om samen in de aanwezigheid van God te zijn! De ene keer gaan we op de knieën voor ons land, de andere keer heffen we de banier op en belijden we Wie Koning is op deze aarde.

“Wat een zegen om in dit huis te mogen wonen, ik geniet er echt van wat God doet. De retraiteverblijven zitten constant vol.”


Wat een zegen om in dit huis te mogen wonen, ik geniet er echt van wat God doet. De retraiteverblijven zitten constant vol. Van zendelingen die een tijdelijk verblijf nodig hebben, tot drukke huismoeders die er een weekend tussen uitglippen. Liedschrijvers die in de stilte en de bossen God zoeken of echtparen die elkaar weer even in de ogen kijken en het drievoudige koord weer stevig aantrekken. (NB: Alles binnen de richtlijnen van de RIVM)

Barende vrouw
Gisteren werd er tijdens het lezen van Jesaja 42 diep gehuild door een Iraanse psycholoog die na drie jaar in een kamertje in het AZC in Apeldoorn te wonen met man en twee grote kinderen, de moed bijna verloor. We lazen vers 14 voor en ze las mee: “Al zo lang heb ik niets gezegd, ik heb gezwegen, me beheerst. Maar nu schreeuw ik het uit als een barende vrouw, ik zucht en ik zwoeg tegelijk.”

We huilden met haar mee, en met allen op deze wereld die zuchten en zwoegen. Wat een troost volgde er in Jesaja 43. In eerste instantie bedoeld voor Gods volk Israël, maar we weten dat ook wij deze woorden in ons hart mogen bewaren. Wees niet bang, je bent van Mij! Al moet je door het water gaan, door rivieren of door het vuur, God is bij ons!

Heer maak ons klaar voor de weeën die komen en openbaar ons Uw plannen. Heer wees bij ons als barende vrouw. Help ons om ons telkens weer op U te richten, maak ons gereed en zegen alle zuchtenden in deze wereld.

Reacties

Vergelijkbare artikelen

Nieuwsbrief

Lees dagelijks wat God doet in Nederland!

Laatste artikelen