Vijf maanden geleden wilde verslaafde Joshua niet meer leven: “Ik riep: ‘God, bent U mij vergeten?'”

De afgelopen jaren ben ik mezelf steeds meer kwijt geraakt. Ik had door dingen die in mijn jeugd zijn gebeurd een ernstige vorm van PTTS. Op latere leeftijd stapelden de trauma’s zich op. Daardoor ben ik me steeds meer gaan afzetten tegen het leven.

Om het stil te maken in míjn hoofd en om mijn emoties niet meer te hoeven voelen, ben ik steeds meer gaan drinken. Wegkijken, negeren en weglopen. Mijn werk in de horeca en muziek gaf me daar ook voldoende de gelegenheid voor. Al snel kwam er drugs op mijn pad. Heel veel drugs. Ik heb alles wel een keer gebruikt en bleef soms dagen wakker.  Andere dagen lag ik alleen maar in bed. Ik had steeds meer middelen nodig voor het gewenste effect. Tot ik in een diepe put terechtkwam, waar ik maar heel moeilijk uit kon komen. Ik had een tijd suïcidale gedachten. Ik was totaal los van mezelf en van alles om me heen. Dit probeerde ik te verbergen voor de buitenwereld. Overal probeerde ik de goede schijn op te houden. Tot ik bijna alles was kwijtgeraakt. Toen ik ook het leven bijna kwijt raakte, was er dit jaar voor mij een duidelijke grens bereikt. Ik was gebroken. Geestelijk en lichamelijk. 

“Toen ik ook het leven bijna kwijt raakte, was er dit jaar voor mij een duidelijke grens bereikt. Ik was gebroken. Geestelijk en lichamelijk.”

Dit resulteerde in drie weken detoxen en zeven weken naar een afkickkliniek. Daar heb ik God gevonden. En geloof en besef dat mij heeft losgemaakt van de grip die mijn verslaving op mij had.

Kust
De kliniek waar ik verbleef lag aan de kust. Als het daar stormt, dan stormt het heel hevig. Die hele week was het daar al continu aan het stormen. Zowel buiten als in mijn hoofd. Op een dag was ik alleen in een van de huiskamers. Ik kon het mentaal allemaal bijna niet meer aan. Ik wilde naar huis, ik verlangde naar alcohol en drugs en ik verdronk in mijn emoties en angsten dat ik dit niet vol zou houden.

Zonder er echt over na te denken riep ik opeens hardop:  “GOD, BENT U MIJ VERGETEN?! KUNT U MIJ NOG ZIEN?!

Exact op dat moment stopte de regen en de bliksem. De zon begon te schijnen, zo fel dat ik mijn ogen moest samenknijpen. Mn hartslag daalde en ik begon te huilen. De leegte in mij maakte plaats voor een warm gevoel van liefde. Als een deken. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Het was zo krachtig.

“Mijn hoop en vertrouwen begon weer te groeien. Mijn geloof begon ik terug te krijgen. Vanaf die stormachtige dag heb ik zoveel mooie dingen mogen ervaren.”


Ik belde mijn vriendin en mijn moeder en vertelde ze wat er was gebeurd. Vanaf dat moment begon ik dagelijks te bidden. Ik zocht via via contact met broeder Joey van den Akker, voorganger van Fusion Vision Ministries. Ik vertelde hem wat ik had meegemaakt die week. Hij nodigde me uit om naar hun kerk te komen zodra ik klaar was bij de kliniek. Later diezelfde week werd ik gebeld door iemand die me vertelde dat ik bij hun kon beginnen met werken als ik uit de kliniek kwam. Wat een geschenk. Ik had me zo’n zorgen gemaakt om een nieuwe baan te vinden, dat het zelfs mijn herstel in de weg zat. En het werd nu ineens in mijn schoot geworpen. Gedurende mijn tijd in de kliniek heb ik regelmatig telefonisch contact gehouden met broeder Joey. Uiteindelijk heb ik alles daar goed afgerond.

Hoop en vertrouwen
Mijn hoop en vertrouwen begonnen weer te groeien. Mijn geloof begon ik terug te krijgen. Vanaf die stormachtige dag heb ik zoveel mooie dingen mogen ervaren. Ik durfde voor het eerst in mijn leven de controle weer los te laten. En het over te laten aan God. Mijn ongeremde verlangens naar de alcohol en de drugs verdwenen. Negativiteit maakte plaats voor positiviteit. Het werd weer rustig in mijn hoofd. De leegte die mijn verslaving achterliet, maakte plaats voor liefde.
Ik dank God. Vandaag en elke dag. Ik krijg niet wat ik wil, maar wat ik nodig heb.

“Het voelt geweldig om weer in verbinding te zijn. Ik kan mezelf weer aankijken in de spiegel. Zonder schaamte, wrok of angst.”

Dankbaar voor alles wat ik heb mogen ervaren. Ook dat ik mezelf heb teruggevonden. Het voelt geweldig om weer in verbinding te zijn. Ik kan mezelf weer aankijken in de spiegel. Zonder schaamte, wrok of angst. Ik hoef mezelf niet langer meer te verstoppen achter een masker van alcohol en drugs.

Ik ben vrij. Want ik weet nu dat God bij me is. Ik ben nooit alleen geweest. 

Gedoopt
Inmiddels ben ik bijna vijf maanden clean. Op 27 december word ik gedoopt in onze kerk. Samen met mijn vriendin Elise. Samen gaan wij een nieuw leven aan met God. Ik ben dankbaar dat ook wij elkaar in deze moeilijke tijden terug mochten vinden. We staan nu dichter bij elkaar dan we ooit hebben gevoeld.

Liefde voor iedereen die me de afgelopen tijd heeft gesteund en liefde voor onze nieuwe familie, onze broeders en zusters van Fusion Vision Ministries.

Ik heb ook liefde voor hen waarmee het contact is verbroken. Onze tijd is niet nu. Wanneer dat wel is, ligt niet in onze handen.

Psalm 94: 18|19

“Juist toen ik dacht dat ik het niet meer aankon, ervoer ik de kracht van Uw goedheid en liefde, Here.”

“Toen ik door zorgen werd overstelpt, was Uw troost de vreugde van mijn ziel.”

Dit is het getuigenis van Joshua Pesulima

Reacties

Vergelijkbare artikelen

Nieuwsbrief

Lees dagelijks wat God doet in Nederland!

Laatste artikelen